Gedachten

Gedachten zo donker
dwarrelen door mijn hoofd.
Hoe is het in godsnaam mogelijk
dat ik je heb geloofd?
Ik was verblind door de liefde,
verdoofd door de pijn.
Zwalkend op een bootje op de zee van ons venijn.

Het kan niet en het mag niet en het zal niet.
Zal niet zo mogen zijn.
Het kan niet en mag niet en het zal niet.
Waarom doen we elkaar zo'n pijn?

Vlinders van verlangen
als ik je weer zie.
Die blijk in je ogen
waarom zie ik die nu niet?
'K was verblind door de hartstocht
verblind door ons geluk 
maken we alles wat tussen ons is stuk.

Het kan niet en het mag niet en het zal niet.
Zal niet zo mogen zijn.
Het kan niet en mag niet en het zal niet.
Waarom doen we elkaar zo'n pijn?

 

© Bram Kuhlemeier 2001