hier zit ik dan opnieuw
met mijn vader zo maar mee
vroeger was het ook al zo
een groepje van de havo in George’s Jazz Café

een vergeten paradijs
deze stad weer opgezocht
zo vluchtig zonder grenzen
ken ik de stad maar niet de mensen

refrein

ik ben nergens geboren
ik ben nergens opgegroeid
ik ben voor anderen een mysterie
er komt geen angst meer op mijn pad
tussen winnaars in de stad, zal ik altijd zoekend zijn...
Halleluja aan de Rijn

 

2

ik ben pijnloos ontevreden
kom van een andere horizon
je humor mag je houden
vrijheid houdt mij op de been

 

3

ik ben te vroeg gesneuveld
het is waterkoud in mij
mijn leven lang betaal ik
voor de scherven in mijn lijf

ik brandde me aan vrouwen
was vol met bier en rook
als liefde al niets waard is
wat stelt dan nog teleur?

 

 

Deze tekst bestaat uit fragmenten van gedichten van Wim Roffel. De regels "ik ben nergens gebroen, ik ben nergens opgegroeid" was de kop van een interview met Emmylou Harris in een krant, welk weten we niet meer.